Naglilihi

Ang bahay namin ay ipinaglihi sa pamahiin. Kaya naman ngayong maraming buntis dito, lagi kaming inaantok dahil ang pakikisalo sa pagkain ng nagdadalang-tao ay sleep inducing. Ang hirap namang hindi makisalo kung medyo masarap ang pinaglilihihan.

One morning, spaghetti ang hanap ni Hasmin. Kaya naman nagpabili kami ng chaka spaghetti for breakfast. Matapos noon, nag-grocery kami at namili ng pang spaghetti. Though medyo penne pasta ang nagamit. Check na rin iyun., Lalo pa at ako ang nagluto. O, mind you, don’t mind me.

At isang umaga naman nitong linggo. Alas Singko Y Medya, nangangalabit si Hasmin, gusto ng Pancit Malabon. Pupungas-pungas pa ako at tinatamad bumangon. Hindi talaga ako bumangon. “Allergic ka sa sea food,” sabi ko. “Hindi ko kakainin ang hipon,” sabi niya. Nakatulog ulit ako.

Bad.

Bad me.

Bad na hindi ibinibigay ang pinaglilihihan ng buntis. Magagalit ang baby sa loob.

Kaya naman while nasa opisina, bago ko pa daanan si HAsmin sa kanyang pinagta-trabahuhan. TUmawag na ako sa aking mga koneksyon. At iyun na nga. Habang nasa taxi, paalala ulit. “Bakit ang aga-aga nga pala, naghahanap ka ng Pancit Malabon?” “Hindi ko alam, naisip ko lang. Ayan, naalala ko tuloy. Gusto ko na ulit ng Pancit Malabon.”

Well, na-set up na ulit. Na-tickle na ulit ang taste buds ni U2.

Pag-uwi sa bahay.

Pancit Malabon mula sa Calumpang Marikina

Tuduh!

Bawing-bawi naman ang pagtulog ko sa naglilihi kaninang umaga. Dahil hanggang sa kinabukasan, pwede pang agahan.

Iyun nga lang. Kuha din kaming lahat sa bilao, at antok ulit kami buong maghapon.

2 thoughts on “Naglilihi

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s