Category Archives: The Review

my opinion on anything that i want to criticize. may it be a movie, food, place, person or whatever. basta review ito.

Heneral Luna: A Postcard for Adults

Nauuso ngayon ang coloring books para sa matatanda at sa paglabas ng pelikulang Heneral Luna maaaring sumunod na ang mga postcard for adults

heneral-luna-movie-poster

Ang pelikulang Heneral Luna ay katulad nung mga postcards na idinidikit natin sa kokomband noong elementary pa tayo bilang project sa HeKaSi. Yung nasa likod ay ang profile ng bayani ay nasa likod. Pinakanatatandaan ko yung kina Mabini. Rizal, Bonifacio, GomBurZa. Juan Luna not included tulad nang na-google ko.

heroes postcard

Ang Heneral Luna the movie ay parang ganun lang din. Moving picture nga lang ito na nagkukwento kung anong mga nagawa ni Antonio noong panahon ng rebolusyon.

Pero ganun nga lang ba ito kasimple? Oo naman.

Na-dramatize ang mga pagkakakilala sa kanya, tulad ng pagiging baliw at mainitin ang ulo, ang kanyang katapangan at husay sa digma, at ang kanyang pagmamahal sa bayan. Sa iba, nakita nila ito bilang pagiging tao ni Antonio, hindi santo, mayroong flaws. Kung bakit? Hindi na naipakita. Marahil nakuda na lang at hindi naging kapansin-pansin.

Ngunit parang ang dahilan ang mas mahalaga para makita siya bilang totoong tao. Bakit siya nabuhay, bakit siya nakipaglaban, bakit niya pinili ang kanyang mga desisyon. Bakit siya naging self righteous?

Ano ang dahilan niya para piliing mamatay ang maraming sundalo, over sa hain ng negosyanteng si Buencamino as Buencamino kung saan may kaakibat na kaunlaran ang Pilipinas at walang mamatay?

Bakit niya naitanong ang, “Negosyo O Kalayaan? Bayan O Sarili?”

Mahalaga iyun para madaling masundan ang kwento. O para magkaroon ng lalim ang kanyang ipinaglalaban.

Pero dahil nga isa itong postcard for adults, maaaring nanatili na lang ang mga gumawa sa mga available facts para kapag tinanong, may historical basis tulad nitong mga facts about Antonio Luna

At dahil nga pang-adults, hindi tulad nang mga postcards na pambata, pang mas nakapag-iisip na ang Heneral Luna. Nagbahagi ito ng kasaysayan na hindi sinulat ng makapangyarihan. Hindi ito nangailangan ng approval ng mga tagasulat ng popular na kasaysayan na nagmumulat sa mga kabataam sa history ng ating bansa. Isang kasaysayang ang bida ay ang mga kadugo ng mga nakaupo.

Ang kasaysayan kasi ay kwento mula sa pananaw ng mga naghaharing uri, mahalagang makita nang bawat isa ang mga nangyari sa bansa sa mula sa mga mata ng isang mapagpalayang alagad ng sining.

Dapat bang panoorin ng bawat Pilipino ang Heneral Luna? Oo naman.

Ito ay kasaysayan nating hindi naituro dati, at ngayon may pagkakataon nang malaman ng lahat.

Ang tagumpay nito ay nangangahulugan na handa nating tangkilikin ang kwento ng Pilipinas. Maaaring tuparin ng Artikulo Uno Productions ang pangakong Gregorio del Pilar at Manuel L. Quezon. Na maaaring sundan din ng GMA films at Star Cinema.

At huli, kahit sa unang hakbang, tinuturuan tayo ng pelikulang ito na mamulat at makialam. Kumilala.

Filipino lahat tayong nagmana ng Pilipinas, pero sino nga ba ang mga Paterno, Buencamino at Aginaldo sa panahon ngayon, na pinipili ang negosyo, ipinagbibili ang bansa, pinapatay ang kapwa Pilipino para sa kapakanan ng kanilang mga sarili?

Ang tagal na nilang nakasulat sa kasaysayan, pero ngayon lang sila lubusang kinilalang taksil sa himagsikan. Bakit kaya? (spoon feeding: Baka may mga kamag-anak pa sila sa pamahalaan)

A Retreat in Bolinao

Nag-iiba ang kahulugan ng Semana Santa sa paglipas ng panahon. Sumasabay ito sa pagbabago sa edad, sa estado sa buhay maging sa pag-unlad ng teknoliya. Ngayon, sabay-sabay ang mga pagbabagong ito sa akin, kaya naman kung dati ay nag-aabang ako ng prusisyon sa San Roque, ngayon, matapos ang mahabang panahon, kung hindi man ito ang una, lumabas ako ng NCR para magbakasyon. Semana Santa = Bakasyon.

 

Tatlong araw, tatlong beaches ang binisita namin sa Bolinao mula Miyerkules Santo hanggang Biyernes Santo. Una ay sa Patar, sumunod ay sa Anda at sa huli, sa Nuninuni.

 

Parang Patar ang pinakasikat sa tatlo. Mula sa Bayan ng Germinal kung saan nandoon ang karamihan sa mga hotel at kainan at bus station, ilang minutong pagmamaneho rin ang pagpunta sa Patar. Public Beach ito, ngunit may mga resort sa paligid na pwedeng tirahan. Mahaba ang baybay, kaya’t malaki ang lugar kahit marami ang mga tao. Pino rin naman ang buhangin at medyo manilaw. Maganda ang Patar sa pagtatampisaw.

 

Papuntang Patar, may madaraanang light house at mga kweba. Pwedeng mag-stop over muna para bisitahin ang mga ito, pero mas gusto lang naming mag beach at magmuni-muni. Kaya deretso na kami sa beach. Manipis ang kalsada at maalikabok. Realiation, dapat magkaroon ng standard sie ang mga ginagawang kalsada. Pwede naman kasing gawing mas malapad ang mga ito para hindi delikado sa mga nagmamaneho, pero parang tipid na tipid.

 

Anda naman ang second beach na pinuntahan namin. Mas maganda ito sa Patar. May haba rin ang byahe papunta dito mula sa Germinal, pero mas iba ang Anda Beach, mas maputi ang buhangin, at masasabing parang Boracay ang lugar. May mga islang pwedeng languyin o lakarin. Mababaw lang ang tubig kaya’t pampamilya talaga ang lugar. Napakaganda ng tanawin. Kaunti ang tao, May mga kainang malapit.

 

Sa ikatlong araw, hindi na kami lumayo sa Germinal, kung saan nandoon ang Mugs, ang aming hotel. Pumunta na lang kami si Nuninu. Gawa-gawa lang ang pangalan na ito, pero ito ang beach malapit sa UP Marine Science Institute. Ito naman ang beach na pang-locals. Dark ang buhangin, medyo maraming sea weeds ngunit maganda ito para sa mahilig lumangoy. May islang tanaw na maaring languyin. Sa tatlo, ito ang pinakahindi ko paborito. Pero kung tambay at tambay lang, okay na dito.

 

Okay, hindi naman talaga itong mga sinulat ko ang point nito. Gusto ko lang maglagay ng mga pictures namin. ito na.

FB Homily: Doors, why do they have to be Doors?

“close some doors today. not because of pride, incapacity or arrogance, but simply because they lead you nowhere”

Facebook gave me another moment of silence after showing me this Paulo Coelho quote. First of all, I am not a big fan of Paulo, though i read his works. The Alchemist was my first, and while the book is truw to some, its magic doesn’t work for me. I am not like the Alchemist, the universe haven’t conspired for what i want. I am more of Arthur Golden’s Sayuri, full of water, which carries me to what i would eventually want. Not so ideal, but it has worked for me for a while now.

Though i tried being an Alchemist once. i had wished with all my heart for the universe to conspire and give this one impossible moment. It was a mere physical goal which i thought would fill an emotional need eventually. Planets revolved, rotated, retrograded and do the things they do best, like hide aliens, and with this dream, i had my heart broken, beaten, buried and all the things but stop beating. Until finally, they cosmos aligned and kiss me with that wish. But that kiss was just a kiss. Everything was void after that, making my inside an abyss, just staring back at me. 

Then i just stayed with that emptiness until that unknown ocean sent me to the shore. I stood up and decided to let everything flow, and let my self go as it goes. And i made it this far after that dark night in my soul.

Moving on, i decided to say sorry to those i hurt when i myself was hurting bad. I stepped on too many feet, minding not their pain, for i thought no pain can match what i was feeling then. Being a victim gave me pride and arrogance. Good thing for me, my friends were forgiving. I was a door that no one of them, as far as i know, tried shutting close. And just like them, i am keeping my past as open doors. 

Yet this particular person seemed to close his door on me. He is a particular person, yes, because he mattered so much, that after that last walk together, the walk where he turned left, and i, right, we have never collided again, and i so want us to clash, because only then when we can coincide once more.

And so i am keeping him as an open door, no pride, no incapacity, no arrogance involved. I am keeping every door on my past open after all. i might have to pick up something there once in a while, or i might have left a thing or two that i need to get back. I’ll let them close them doors for me, but i will always be knocking on them if i need to. After all, no roads leads to nowhere. And if a door opens up to nothing, remember that the Little Prince believes that what is important is invisible to the eye.

 

 

PS

unless, nowhere is a proper name of a city, country or whatever place like Nowhere City or Nowhere Convenience Store, then some road leads to Nowhere.

 

 

Looper

Finally, a movie which is not in the loop with the remakes, sequel/prequel, book/comic/fairy tale adaptations among other fads.

In Da Loop (Not CGE TV)

Genre: Action, Sci-Fi.

ReviewReviewReviewReviewReview

 

Sa muling pagkikita namin nina Ona at Melo na mas madalang na sa once a month pero mas madalas sa once upon a time, We decided to watch a movie. Okay lang naman ang videoke, pero hindi ko bet makivideo sa mga taong minsan ko lang makita. Minsan na nga lang magkasama, may umaabala pang kanta, at oo, naaabala ako ng kanta, dahil kakanta talaga ako over friendship.

Analakas makayaman ng Greenbelt 3

Pero iyun na nga, focus sa movie. One of the, if not the best  movie this year. Original, though at first, it has something to do with Jumper, but praise god, it has none. None with the three major stories of the film. Yes, three, just when you thought that it has reached the climax, you will realize you are right, but, wait there’s more, papasok pa lang ang bagong kwento. You will forget about the TK’s which is a very important set up towards the end.

Una na ay ang kwento ni JGL (anlakas maka maka JLC or John Lloyd Cruz), pero Joseph Gordon-Levitt as young Joe pero naiba na nung dumating si Bruce Willis na old Joe.

Sobrang umiba na sa formula nung handang patayin ni young Joe si Old Joe. Akala ko kasi ay magiging bagong dynamics ito ng dating father and son relationship, pero naiba talaga. Naging villain na si Bruce Willis, or is it the young Joe na wala sa katwiran?

Third is the Rainmaker’s. Medyo reminiscent lang ito ng Terminator, where someone from the future is looking for the young version of the future’s ultimate evil. Mukhang ni-recognize naman nila ito with Emily Blunt aptly named Sara (remember Sarah Connor, the one with the chronicles).

Basta maganda yung movie. Grabe ang moral dilema, yung bida lang ang walang pinaghahawakan! Ang clear ni Old Joe to save the future, at ang clear nung mag-nanay who just wanted to save their family. Isang malaking “Hala!”

Though it is an open ended film. What the young Joe saw was not a fact. He was a person from the present and everything he foresees are his speculations, unlike Old Joe’s. The future Cid, or Rainmaker was not characterized as someone who was raised well or with love or with all evil or with cheeseburgers, so the future is still unsure. But the future is always unsure. Iyun na lang siguro ang statement ng movie.

Sinong Kamukha?

But finally, all applause for Pierce Gagnon!  Very superb ang kanyang performance. For a kid of 5 to have such intense discipline, my god, he could win an Oscar. Haha, Oscars agad, level ng mga negra sa the Help. He stole the movie from Joseph and Bruce. The deglamorized Emily Blunt was a surprise, but this kid was a bigger revelation.

Pero higit pa sa galing niya, nung una ko siyang makita, una ko lang naisip, “Ito dapat ang itusra ng anak ko.”

Huwag nang tumutol.

 

 

The Dark Knight Rises

Hinihintay kong lumabas si Leonardo DiCaprio para sabihing this is just a dream within a dream.

Ang Dark

Genre: Super Hero, Suspense, Action, Maindie

ReviewReviewReview

Maindie, meaning Mainstream na Indie as quoted by Sir Enrico Santos. Andaming mga bagay na hinahanap mo, na its either isipin mo na lang kung paano nangyari dahil hindi nila ie-elaborate. Or better yet, tanggapin mo na lang and enjoy the experience. So kahit napaka Mainstream nito as Batman, and by Nolan, para pa rin siyang Indie Film.

1. Bakit pilay si Bruce at anuyung nilagay sa legs niya? Bakit magaling si Selina Kyle? Bakit malaking chunk ang umikot kay Harvey Dent? Di’ba nagresign na si Fox? Push ups and pull ups, training na iyun?! Ubusan ng yaman, e alam namang nilooban? Paano ba nagwowork ang Stock Exchange? Anung issue ni Bane at paano siya naging buhay? Paano siya buhay?

Ganun-ganun na lang sa backbone? Tapos push up agad? Well, ninja naman naman si Batman.
Basta kailangan niyang burahin ang nakaraan niya. Yun na yun.
Kung ano ang nasa mkha ni Bane e ihalintulad na lang natin sa Bible. Kanya-kanya na lang na explain.

2. Andaing pinatay as individuals.

3. May attempt na magpaka-philisophical as the one with the Joker, pero hindi masyado umukilkil yung lessons.

4. Thomas Lennon did a cameo. And i love it!

5. The director must really like Marion Cotillard, kasi halata namang buntis siya pero ginawan ng paraan sa wardrobe at sa mga anggulo.

Anlaki ng damit ni Miranda. Alam na.

6. Hindi nakakasurprise yung twist. Hindi ko alam kung kulang sa set up, o kung kulang sa pasabog. Pero iyun, parang sige na nga. Magka twist lang. And i am talking about both Blake and Miranda.

7. May mga moments na palinga-linga ako to check on the other viewers, making sure that they are enjoying the film. May mga bagot moments. Maybe beacuse antagal i-reveal ng motivation ni Bane kung bakit niya gusto ng Anarchy. Gusto niyang i-crack si Batman? E issue na iyun ni Joker.

8. Ang Best nung “the Bat” though mas more of “the Beetle” siya. Mas insekto ang design niya kesa bat. At palakpak din talaga ako sa kakayanan ng Motor niya.

the “Bat”

9. Leave the technology issue to Iron Man. Hindi na makaisip ng ibang issue? And leave the sewers to the Lizard, hindi na makaisp ng ibang location? And leave the set of Les Miserable alone.

This will be very familiar. Though sobrang organize ng chaos na naganap sa courtroom ni Scarecrow.

10. I would still want a Batman worthy of a Nickelodeon/MTV/Teen Choice winner than an Oscar Best Picture.